بنیاد دانشگاهی فردوسی موسسه‌ای علمی، فرهنگی، غیرسیاسی، غیرانتفاعی، عام‌المنفعه و مستقل از تشکیلات رسمی دانشگاه فردوسی مشهد است و با اهداف خیرخواهانه برای جلب مشارکت و کمک‌های مردمی در سال 1383 تأسیس شده است.

در این شماره از خبرنامه بنیاد حامیان علم و فناوری ایران گفتوگویی داریم با دکتر عبدالرضا باقری، رئیس سابق دانشگاه فردوسی مشهد، که درباره بنیاد دانشگاهی فردوسی، در جایگاه یکی از پرسابقهترین و فعالترین بنیادهای دانشگاهی  سخن میگوید:

• از تاریخچه تشکیل بنیاد دانشگاهی فردوسی برای ما بگویید.

دکتر ابوالفصل باباخانی، در پاسخ به چگونگی ایجاد بنیاد دانشگاهی فردوسی می‌گوید:

سالها دانشگاه فردوسی مشهد به عنوان یک قطب علمی در شمال شرق کشور از نبود ارتباط صحیح و تعامل کارآمد با افراد صاحب‌نظر، خیراندیش و علم‌دوست رنج میبرد. به منظور رفع این مشکل، ضمن مشورت با افراد مختلف، به این نتیجه رسیدم که بهره‌گیری از این افراد برای عضویت آن‌ها در هیأت امنای دانشگاه‌های منطقه شمال شرق، که در آن زمان دانشگاه فردوسی مشهد نیز تحت نظر آن اداره می‌شد، یکی از راه‌های رفع این خلأ بود.

به عنوان اولین گام در راه ایجاد تعامل بین دانشگاه و افراد علاقهمند به حوزه علم و فناوری، در سال 1377 از جناب آقای علی باقرزاده (بقاء) برای عضویت در هیأت امنای دانشگاه تقاضای همکاری کردیم. با استقبال وی از این پیشنهاد و با صدور حکم رسمی وزارت فرهنگ و آموزش عالی سابق  مبنی بر عضویت ایشان در هیات امنا،  دانشگاه توانست از خدمات ارزنده ایشان به بهترین شکل برخوردار شود.

علی باقرزاده با حضور منظم در دانشگاه و ملاقات با اعضای هیأت علمی، دانشجویان و همچنین قسمت‌های مختلف دانشگاه با مسائل و مشکلات دانشگاه آشنا شده و در جریان امور مختلف دانشگاه قرار میگرفت. پس از آن،  درخواست دانشگاه  برای استفاده از حضور و خدمات افراد برجسته استان برای همکاری مورد تأیید وزارتخانه قرار گرفت و ستاد «همیاران عمران دانشگاه» متشکل از گروهی از خیّرین شامل علی باقرزاده، مهندس سیدجواد شهرستانی، زنده‌یاد علی امیری‌پور، مهندس حمید مستشاری، دکتر محمدهادی هادی‌زاده، حاج محمود معاون، حاج جواد رحیمیان، مهندس محمد گرجستانی، مهندس اکبر باقرزاده، مهندس حسن اسماعیل زاده، مهندس فرامرز‌ یغمایی، مهندس حسن فقیه سبزواری و بعضی از مدیران وقت دانشگاه نظیر حسن حاجی کاظمی، مهندس محمدرضا قانع و دکتر علی حائریان در اردیبهشت 1380 تشکیل شد.

پس از تشکیل این ستاد، موضوع گسترش فعالیت‌های این ستاد به‌صورت رسمی در جلسات متعدد هیأت رئیسه وقت دانشگاه مطرح بود. به گونهای که عملکرد تأثیرگذار این ستاد منجر به اتخاذ تصمیمی مبنی بر تشکیل بنیادی با عنوان «بنیاد دانشگاهی فردوسی»  شد که در جایگاه یک مؤسسه علمی، فرهنگی، غیرسیاسی و غیرانتفاعی مستقل از تشکیلات رسمی دانشگاه فردوسی مشهد و برای اهداف خیرخواهانه و جلب مشارکت و کمک‌های مردمی به فعالیت بپردازد.

• شما به عنوان مؤسس این بنیاد، کدامیک از اقدامات و فعالیتهای بنیاد فردوسی را مهمترین و تأثیرگذارترین، ارزیابی میکنید؟

فعالیت‌های بنیاد دانشگاهی فردوسی را ذیل دو بخش میتوان خلاصه کرد: ساخت‌و‌ساز فضاهای فیزیکی و فعالیتهای عمرانی و تهیّه و تأمین تجهیزات و  ایجاد امکانات رفاهی برای دانشجویان.

در جدول زیر فعالیت‌ها و اقدامات صورت گرفته با مشارکت خیِّرین و حامیان در حوزۀ سخت‌افزاری (ساخت‌وساز فضاهای فیزیکی و عمرانی، تهیّه و تأمین تجهیزات و ....) تا انتهای سال 1399 به تفکیک  سال آورده شدهاست: